अती लघुकथा ( अ.ल.क.)

1.
ती - काल दिवसभर range नव्हती.
तो - बरं ! 
ती - पोहोचलास ते फोन करून कळवलंही नाही 
तो - नाही. थकलो होतो.
( शांतता ) 
ती - : झाल ना तुटक जगणं लगेच तिकडे जाऊन ! 
         ( फोन कट झाला.) 
आता पुन्हा त्याच्या क्षणभर शब्दांची वाट पाहणं सुरु झालं.
  
                       - आरती



2.
 "तु सोबत असण हाच मला न्याय असेल ! तु असला की जगणं जगणं असत ,मला तु हवाय सोबत बाकी जग नाही", बोलता बोलता ती अचानक निःशब्द झाली .

                         आरती

3.
       "मी जीवनात दुसऱ्यांदा एवढा अस्वस्थ आहे ", निर्विकारपणे समुद्राकडे पाहत त्यानं बोलायला सुरूवात केली , "एक ते सुरुवातीचे दिवस, रात्र रात्र जागणं, तुझ्यासाठी झुरणं आणि आता हे ! "
        " मी दोषी आहे तुझी " आर्ततेने ती प्रतिसाद देते आहे मात्र नजर मिळवू शकत नाही.
       आज ती समुद्रा किनारी एकटी बसलेली अन सोबत या असंख्य आठवणी 
                         आरती


4.

" मी उत्तर द्यायला बांधील नाही कारण मी माणस बदलत नाही " 
       
" बांधील नसला तरी मी तर तुला बांधले गेले आहे ना ! निदान माझा त्रास तर कमी करशील? " 
               
                        आरती



5.

तू असणं गरजेच आहे जगण्याला ! 

                       आरती