वाटतं जगावं असं मस्तमवाल
दहा ते पाच ऑफीस टायमिंग पलीकडे
विचार न करणाऱ्या घड्याळ्याच्या काट्यासारख
कुठल्याही जाणिवा नसल्यासारखं
सकाळच्या चहासोबत वर्तमानपत्रात
नॅशनल इंटरनॅशनल चघळण्यात
आणि अपडेट राहण्यात केवढ भूषण
मलाही वाटतं मग घ्यावी चिकटवून
लेबलं स्वतःला स्मार्टनेसची
शॉपिंग , डेटिंग , लॉन्ग ड्राइव
फेसबूक , व्ह्ट्सअप स्टेटस
ऑन फेमिली टूर ..... दुबई , स्वित्सलन्ड
वगैरे वगैरे ....
काळ्या काचेतल पांढरं जग
पब , क्लब , बार , हाई स्टेटस
तिसऱ्या लेन मधून जाणाऱ्या
होंडा सिटीच्या काचेतून दिसत नाही मग
नाल्याखालची घाण , पलिकडचे छप्पर
आणि गळणारे पाईप होतात ज्यांचे आसरे ,
रानातल्या पायवाटेन एकटीनंं मैलौनमैल तुडवणारी
चिमुकलीच्या पावलांची होणारी दमछाक
स्मरणारच नाही मग
चिंग झालेल्या अवस्थेत
जात नाही लक्ष
चिंग झालेल्या अवस्थेत
जात नाही लक्ष
फ्लायओवेर् खाली
मोगऱ्याच्या फुलांभोवती सांडलेल्या
बालपणाच्या सुगंधाकडे
घुसळ घुसळ घुसळल
शेवटी या भणंग मेंदूच्या अंधारातून
असंख्य मुंग्यांच मुंग्या बाहेर पडल्या
कुरतडत राहिल्या पेशी बाहेर जातांनाही
उरल्या सुरल्यांची घुसलीत डोकी
नर्व्हस सिस्टममधे पक्की ......
जमत नाहिए चौकटीतल जगणं
जमत नाहिए चौकटीतल जगणं ! !
- आरती
