फोटो क्रेडीट : गुगल
माझा प्रियकर सावळा आहे कि
'सावळा ' हाच माझा प्रियकर आहे ?
का तू इतका ओळखीचा ?
तुझ्या सोबत असंख्य रात्रींनी चांदणं माळली
वारा अवखळ येत- जात राहिला
वर्षानुवर्ष माझ्या श्वासांत तुझ्या रूपानं
ते काहीही असेल
पण ' सावळ्याशी 'असलेलं नातं मात्र
विश्वात्मक आहे !
मी त्याला म्हटलेही कितीदा
तु वाळवंटात गवसलेलं रान आहेस
लाटेची हातात आलेली गाज आहेस
वेळूच्या बनातली साद आहेस
कृष्ण रातीचा चांद आहेस
तुझ्या पाऊलखुणांच्या मातीत उगवणारी
हिरवी स्वप्नं भेटत राहिली जन्मोजन्मी
तु हवा तसा हवा तिथे सापडतोस मला
कारण
तुझ्या गालावर माझ्या बोटांनी
रेखाटली निळाईनक्षी
राधेच्या झुळूकेलाही कृष्णसाक्षी
तुझ्या गळ्याभोवती माझ्या मोगऱ्याचा चाळा
सांजवेळी पक्षांच्या मोहनमाळा
यमुने काठचा वारा गुणगुणला
प्रिये,आठवणीने आनंदी व्हायचं बरं
नाही कधी व्यथित व्हायचं
तेव्हाच ,
अठ्ठावीस युगे निःशब्दपणे तू सांगत राहिलास ,
'सखे ,तुझ्या पाठीवर अंधऱ्या रात्री
बोटाने जादूई शब्द कोरायचे ..
अन तुला ओळखायला लावायचे आहेत .... '
तू आहेस स्थितप्रज्ञ
मी मात्र वादळवेदना !
तरिही वाट बघणं नकोच
नकोच तो जीवघेणा काळ
सतत सोबतीने जगावं
इच्छा नाहीच काही गैर
कसं म्हणावं इच्छेला इच्छा तरी ?
आतला आवाज कि आंतरिक गरज ?
माहीत नाही !
अखेर त्या रात्री भेटलो आपण
तेव्हा ,
तुझ्या ओठांतून येणारं प्रत्येक अक्षर
मी पिऊन टाकलं घटाघटा
तुझ्या बासरीच्या उबदार श्वासस्पर्शाने
रोमांचाची शिरशिरी उठली रक्तातल्या अणूरेणूत
सांग ना रे ,
उदया सकाळच्या किरणांवर
आता कोणता वर्तमान लिहू ?
तू आहेस रक्तात कृष्णा !
-आरती
