मी तुझं काय करू रे .....
आणि क्षणात म्हणतोस, ' ब्लॉक कर'
पावसाला जमलंय स्वतःला ब्लॉक करणं ??
की, जमिनीला अंकुरण्यापासून स्वतःला...?
त्यांना जमलं तर मलाही जमेल...
मी त्याच पावसात
त्यांना जमलं तर मलाही जमेल...
मी त्याच पावसात
मातीतून रूजून आलेय !
'तुला थांबवण अवघडे' ,
'तुला थांबवण अवघडे' ,
असंही कितीदा म्हणालास तू .....
हे म्हणजे असं झालं
पावसानं बेभान कोसळावं
पावसानं बेभान कोसळावं
आणि धरती हिरवी होऊ लागली की,
म्हणावं ; 'तुझं अंकुरणं थांबवणं अवघडे !'
तुला माहीतीय ?
आपण स्पर्शातून थेट
आपल्या माणसाच्या रक्तातून वाहतोय
ही फिलींग जगण्याची प्रचंड उर्जा देते.
स्पर्शातून इतकंच कळलं मला !
रक्तातून तू धावतोस शरीरभर
तेव्हा पेशी न् पेशी रोमांचीत होते.
तुझी सोबत प्रत्यक्ष की अप्रत्यक्ष
कुठलीही असली तरी सोबतीची जादूगरी
तुला साधलीय इतकं निश्चित !
हजारो वर्ष जगण्याची भावना तुझ्या स्पर्शातून येते !
काय करू मी तुझं !
पोटात बाळ असण्याचे क्षण सर्वोत्तम असतात
मला तुला असंच घ्यावं वाटतंय !
तुझ्यावर प्रेम असण्यासाठी
कोणतंच कारण लागत नाही.
तू समोर असावास इतकंच !
तुझा सुगंध श्वास भरून उरात साठवून घ्यावा !
पण सारंच इतक्या कमी वेळेत नाही सांगता येत.
ऐहिक , भौतिक गोष्टींनी आपला भवताल गजबजलेला असतो आणि आत तुझ्या माझ्या अद्वैताचा वावर पिंगा घालतो !
तो पिंगा , तो अस्वस्थ वावर समोर व्यक्त करता येत नाही
म्हणून तुला विचारलं होतं
तुला डोळ्यांची भाषा कळते का ....
आणि स्पर्शाचीही ?
तुला माहीतीय ....
तुझे डोळे किती सुंदर आहेत... ते मला फार आवडतात.
शांतपणे संततधार कोसळणाऱ्या पावसासारखे !
आणि मी त्याने तयार होणाऱ्या बेभान ओढयासारखी...
डोळे मिटले तर आजही मी
पावसाची ओढाळ रिमझीम ,
पानांवरून टपटपणारे थेंब ,
खळाळ्णारे धबधबे आणि
आपलाच आपल्याशी होणारा
शांततेचा संवाद निश्चल अनुभवते.
आणि या साऱ्यात सोबतीला तू असतोस
देहाशिवायचं आत्मरूप
पावसात एकटयाने जायचे त्यावेळी अनुभवलंय मी !
माणसाच्या स्पर्शविरहीत निसर्गाच्या सान्निध्यात
चिरंतन सुख असतं.
हे निरपेक्ष सुख काळजात नांदतं तिथं बुध्दत्व उगवून येतं !
तू माझ्यातलं बुध्दत्व होऊन आला आहेस !
-आरती
तुला माहीतीय ?
आपण स्पर्शातून थेट
आपल्या माणसाच्या रक्तातून वाहतोय
ही फिलींग जगण्याची प्रचंड उर्जा देते.
स्पर्शातून इतकंच कळलं मला !
रक्तातून तू धावतोस शरीरभर
तेव्हा पेशी न् पेशी रोमांचीत होते.
तुझी सोबत प्रत्यक्ष की अप्रत्यक्ष
कुठलीही असली तरी सोबतीची जादूगरी
तुला साधलीय इतकं निश्चित !
हजारो वर्ष जगण्याची भावना तुझ्या स्पर्शातून येते !
काय करू मी तुझं !
पोटात बाळ असण्याचे क्षण सर्वोत्तम असतात
मला तुला असंच घ्यावं वाटतंय !
तुझ्यावर प्रेम असण्यासाठी
कोणतंच कारण लागत नाही.
तू समोर असावास इतकंच !
तुझा सुगंध श्वास भरून उरात साठवून घ्यावा !
पण सारंच इतक्या कमी वेळेत नाही सांगता येत.
ऐहिक , भौतिक गोष्टींनी आपला भवताल गजबजलेला असतो आणि आत तुझ्या माझ्या अद्वैताचा वावर पिंगा घालतो !
तो पिंगा , तो अस्वस्थ वावर समोर व्यक्त करता येत नाही
म्हणून तुला विचारलं होतं
तुला डोळ्यांची भाषा कळते का ....
आणि स्पर्शाचीही ?
तुला माहीतीय ....
तुझे डोळे किती सुंदर आहेत... ते मला फार आवडतात.
शांतपणे संततधार कोसळणाऱ्या पावसासारखे !
आणि मी त्याने तयार होणाऱ्या बेभान ओढयासारखी...
डोळे मिटले तर आजही मी
पावसाची ओढाळ रिमझीम ,
पानांवरून टपटपणारे थेंब ,
खळाळ्णारे धबधबे आणि
आपलाच आपल्याशी होणारा
शांततेचा संवाद निश्चल अनुभवते.
आणि या साऱ्यात सोबतीला तू असतोस
देहाशिवायचं आत्मरूप
पावसात एकटयाने जायचे त्यावेळी अनुभवलंय मी !
माणसाच्या स्पर्शविरहीत निसर्गाच्या सान्निध्यात
चिरंतन सुख असतं.
हे निरपेक्ष सुख काळजात नांदतं तिथं बुध्दत्व उगवून येतं !
तू माझ्यातलं बुध्दत्व होऊन आला आहेस !
-आरती
