सावित्रीची लेक

सावित्रीची लेक मी 
घेऊनी मशाल हाती 
समतेचा ध्यास उरी 
पेटवू चला ज्योती 

अबला नि अनाथांची 
होऊनी तू ग माऊली 
वसा पुढे चालविला 
ज्योतिबाची तू सावली 

ओळख आम्हा देऊनी 
पावन झाली ही धरित्री 
ऋणात राहू तुझ्या सदा
क्रांतीज्योती तू सावित्री 

पीडीत अन् दुःखीतांचे 
माय बाप होऊनी 
सारिला दूर अंधकार 
ज्ञानज्योती लावूनी 

धडपड ही बलिदान तुझे 
लावू आम्ही सार्थकी 
सक्षम निर्भया सबला आम्ही 
दावू नारी शक्तिची एकी

             - आरती बोराडे

पैठणी

डोळ्यात भरणारा नीलमणी रंग

भरजरी काठ अन

काठांवर हिरवे,निळे,लाल पिसांचे

नाचरे मोर ...


अंगावर टाकताच म्हणाला होतास

‘खूप सुंदर दिसतेएस’

मी न्याहाळत राहिले आरशात

मोर नाचरे

अन चोरट्या नजरेने तुझ्या डोळ्यातील

फुललेले पिसारे ...


मला हवी होती जॉर्जेट साडी

तर म्हणालास ‘भरजरी काठांची

फशन जुनी होत नाही कधीच’

‘पुरुषांना कुठे कळत एवढं साडीतल’

ही नजर मात्र तूच ओळखली

अन साडीतल नव्हे ग ...

मनाच्या तळातल शोधतो मी ...!


म्हटलं होत, ‘नको घेउस

एवढी महाग साडी’

‘अग गुलाबी चितचोर,

लग्नातली हौस राहिली होती नं?’

दाखवीत म्हटलास पदरवरचा मोर


कपाटाच्या कोपऱ्यातून

हळूच डोकावले आज अचानक मोर

तुझ्या आठवांसाराखेच .....


पाखरांवर पखरण करता करता

पडल्या असंख्य घड्या

मी ही मग सजले नाही

मनसोक्त न्हात कैफात तुझ्या


रेशमी काठांवर भेगाळलेली बोटं

आपसूक फिरत राहिली

शोधत तुझी उब

पाखरही उडून जातील

आभाळात दूर

मी मात्र त्याच आभाळात

शोधीत राहील तुझ्या

स्वप्नांच्या रंगरेषा ....


कित्येक वर्षांनी तू दिलेल्या

नीलमणी रंगावर

उठलेल्या घड्या बोलू लागल्या


स्वतःशीच ...तू गेल्यावर ....!



             -आरती बोराडे

मासोळ्या डोळ्यांची नार ..!

मासोळ्या डोळ्यांची नार 

भल्या पहाटे ....

चढ़ते डोंगराचा उतार 

पेरते , लावते , आवते स्वप्नं 

उतरते खाली देते हाळी 

उन्हासोबत खाली

झोळी खाली , पोट खाली 

मनभर हसू लावते गाली 

काटे-कुटे , फांद्या 

खोडक्यांचा संभार 

मोळी डोक्यावर स्वप्नांची 

शेण, माती ,लिंपन ,शिंपन 

सडा ,रांगोळी , सारवण 

रेखाटते ती हळुवार पुन्हा स्वप्नं 

कांदा कालवण , नागली भाकर 

ऐकते तृप्ती चा ढेकर 

स्वतःच्या ताटात वाढते स्वप्नं !!

मासोळ्या डोळ्यांची नार 

भल्या पहाटे 

झाड-लोट , अंथरुण , पांघरूण 

उठते ,आवरते ,झटकते स्वप्नं 

टिफिन ,बॉटल ,बॅग 

ऑफीस फाइल्स ,घड्याळ ,रुमाल  

प्रत्येकाला हातात 

स्वतःच्या डब्यात मांडणीवर झाकून ठेवते स्वप्नं 

उतरती उन्हे स्वयंपाकात मग्न 

दळणदाणा , दुधासाठी रांग 

तुटलेली बटणे , इस्त्री ,सुई-धागा

उसवत जाते ती विणलेल स्वप्नं 

किलबिलाट , चहाचा घाट 

बिस्किट , नाश्ता 

साग्रसंगीत वरण भात , तुपाची धार 

पुन्हा वाढते स्वतःच उसवलेल स्वप्नं 

मासोळ्या डोळ्यांची नार 

भल्या पहाटे ......

लावते कूकर , भरते पर्स - बॉटल 

विचारांचे पेन , पेनड्राईव्ह  , लपटॉप 

विसरून जाते कॉट वर स्वप्नं 

ऑफीस , टीमवर्क ,क्लायंट , मीटिंग 

कॉन्फिडेन्स , टार्गेट कंप्लीट 

उन्हे उतरतीला सोबत खुर्चीत स्वप्नं 

हॉटेल , डिनर , स्वीट्स 

बॅक टू होम विथ शॉपिंग 

गुड नाईट किस 

मासोळ्या डोळ्यांची नार 

डोळ्यातली स्वप्नं .....

रात्रीच्या दूधासोबत उतू जातात !! 

वैश्विक स्वप्न !!

     -आरती बोराडे