मी तुझं काय करू रे .....
आणि क्षणात म्हणतोस, ' ब्लॉक कर'

 पावसाला जमलंय स्वतःला ब्लॉक करणं ?? 

की, जमिनीला अंकुरण्यापासून स्वतःला...?
त्यांना जमलं तर मलाही जमेल...
मी त्याच पावसात 

मातीतून रूजून आलेय !

'तुला थांबवण अवघडे' , 

असंही कितीदा म्हणालास तू .....

हे म्हणजे असं झालं
पावसानं बेभान कोसळावं 

आणि धरती हिरवी होऊ लागली की, 

म्हणावं ; 'तुझं अंकुरणं थांबवणं अवघडे !'

तुला माहीतीय ?
आपण स्पर्शातून थेट
आपल्या माणसाच्या रक्तातून वाहतोय
ही फिलींग जगण्याची प्रचंड उर्जा देते.
स्पर्शातून इतकंच कळलं मला !

रक्तातून तू धावतोस शरीरभर
तेव्हा पेशी न् पेशी रोमांचीत होते.
तुझी  सोबत प्रत्यक्ष की अप्रत्यक्ष
कुठलीही असली तरी सोबतीची जादूगरी
तुला साधलीय इतकं निश्चित !
हजारो वर्ष जगण्याची भावना तुझ्या स्पर्शातून येते !

काय करू मी तुझं !

पोटात बाळ असण्याचे क्षण सर्वोत्तम असतात
 मला तुला असंच घ्यावं वाटतंय !

तुझ्यावर प्रेम असण्यासाठी
कोणतंच कारण लागत नाही.
तू समोर असावास इतकंच !

तुझा सुगंध श्वास भरून उरात साठवून घ्यावा !
पण सारंच इतक्या कमी वेळेत नाही सांगता येत.

ऐहिक , भौतिक गोष्टींनी आपला भवताल गजबजलेला असतो आणि आत तुझ्या माझ्या अद्वैताचा वावर पिंगा घालतो !
तो पिंगा , तो अस्वस्थ वावर समोर व्यक्त करता येत नाही
म्हणून तुला विचारलं होतं
तुला डोळ्यांची भाषा कळते का ....
आणि स्पर्शाचीही ?

तुला माहीतीय ....
तुझे डोळे किती सुंदर आहेत... ते मला फार आवडतात.
शांतपणे संततधार कोसळणाऱ्या पावसासारखे ! 

आणि मी त्याने तयार होणाऱ्या बेभान ओढयासारखी...

डोळे मिटले तर आजही मी
पावसाची ओढाळ रिमझीम ,
पानांवरून टपटपणारे थेंब ,
खळाळ्णारे धबधबे आणि
आपलाच आपल्याशी होणारा
शांततेचा संवाद निश्चल अनुभवते.

आणि या साऱ्यात सोबतीला तू असतोस

देहाशिवायचं आत्मरूप
पावसात एकटयाने जायचे त्यावेळी अनुभवलंय मी !
माणसाच्या स्पर्शविरहीत निसर्गाच्या सान्निध्यात
चिरंतन सुख असतं.
हे निरपेक्ष सुख काळजात नांदतं तिथं बुध्दत्व उगवून येतं !
तू माझ्यातलं बुध्दत्व होऊन आला आहेस !

-आरती