नायनांवर अश्रुंचे ओझे पांघरले

भेगाळल्या भुईतून श्वास मिळाल्यागत 
शब्दांनी सरसर वर चढव 
अन माझ्या अंगा-अंगाला
तुझ्या जाणीवांनी डसाव 

स्तब्ध निःशब्द सुरांनी 
गाईले मेघांचे तराणे 
अन दूर तुझ्या मनात 
पसरले शब्द चांदणे 

वेदनेचे गीत गात फिरले 
आता सवाल माझा कोरा 
का झुरावे तुझ्यास्तव मी 
तुला उरला नाही चेहरा 

दगाबाज ठरवू कशी तुला 
तुझ्या श्वासात प्राण माझे वाहिले 
मिटावे अंतरीचे अंतर 
नायनांवर अश्रुंचे ओझे पांघरले .....


              -आरती बोराडे