एक गाव वसलाय
माझ्या छोट्या खिडकीशी
शांत झालेला गलका
बोलू लागला स्वतःशी
अदबीने पहुडले
मेंदीचे गोंदण तिथे
काळ्याकुट्ट आकाशाचे
भावबंध चांदण्यांशी
तिरिपवेडे कवडसे
वेचते अंगणातूनी
अलगद शिंपलेले
रंगधागे आकाशी
मातीच्या गर्भातूनी
हिरवळली दिठी ही
स्वप्नदाणे पेरलेले
उगवून ये भुकेशी
त्रिमितीच्या पारदर्शी
कडांतुनी सांडलेले
अनवट सावल्यांचे
प्रतिबिंब हृदयाशी
'मी' पण निजले सख्या
बाहुपाशी गंधाळूनी
एकांगी चुरस लागे
आवेगाची ती काळाशी
-आरती बोराडे
तिरिपवेडे कवडसे
वेचते अंगणातूनी
अलगद शिंपलेले
रंगधागे आकाशी
मातीच्या गर्भातूनी
हिरवळली दिठी ही
स्वप्नदाणे पेरलेले
उगवून ये भुकेशी
त्रिमितीच्या पारदर्शी
कडांतुनी सांडलेले
अनवट सावल्यांचे
प्रतिबिंब हृदयाशी
'मी' पण निजले सख्या
बाहुपाशी गंधाळूनी
एकांगी चुरस लागे
आवेगाची ती काळाशी
-आरती बोराडे
No comments:
Post a Comment