सलाम मुंबई सलाम

सलाम मुंबई सलाम 
जान मेरी सलाम 
ठेच लागते तुला 
अन् काळजाचा ठोका चुकतो 
सारे हळहळतात , पळतात 
पुन्हा येतात कुशीत तुझ्या 
मेंदू झोपून जातो 
गटाराच पानी पिऊन 
आणि अचानक भल्या पहाटे 
सारे विव्हळू लागतात- बचाव बचाव 
बातम्यांचा सुकाळ , टिवटिव टिवटिव 
फडफडु लागले हे झेंडे ते झेंडे 
सोफरामायसीनचा नुसता धुमाकूळ 

त्या लाल पुलाकडे 
मला पहायचेच नव्हते मुंबई 
समोर उभ राहून मला ठोकायचा होता 
सलाम ......
तुझ्या सळसळणाऱ्या धमन्यांना सलाम 
त्यातल्या गुठळ्यांना सलाम 
असंख्य बायपास स्वतःहून निर्माण करणाऱ्या 
तुझ्या क्षमतेला सलाम ....
सलाम मुंबई मेरी जान सलाम 

कोणाची माय , कोणाचा बाप 
लढणारा तुटून पडला एक हात 
चिऊचा घास काऊनं नेला 
प्रिन्सेस कपाळावरचा डेडबॉडी नंबर 
ताज समजून मिरवून गेली 
प्रिन्सेस तुला अखेरचा निरोप 
पण मुंबई तु अशीच धाव 
माझ्या खुर्चीला आणखी लाल टेकू
बाकी आहेत ........
बाकी सलाम मुंबई सलाम ! ! ! 
                      -आरती बोराडे